Het grootste deel onze opvang is ingericht voor vaste bewoners. Dit zijn veelal oudere dieren en/of dieren met een kwaal of aandoening die daardoor niet meer kunnen verhuizen. Dat zijn er helaas meer dan we iedere keer hopen, want het komt regelmatig voor dat cavia’s bij de gezondheidscontrole niet helemaal gezond zijn.
Ook voor oudere beertjes is het soms niet eenvoudig om een fijne permanente plek te vinden met een vriendje. Zeker als ze ook nog iets mankeren. Deze dieren blijven meestal bij ons wonen. Wij hebben een groot mannenverblijf: de Seniorensoos.
Wanneer er dames gebracht worden met gezondheidsproblemen of wanneer ze te oud zijn voor nog een verhuizing mogen ze ook bij ons blijven wonen. In sommige gevallen vinden ze uiteindelijk nog een plekje bij een van onze vrijwilligers of een ander rusthuis waarmee we samenwerken. Daarnaast woont er nog een aantal mannenduo’s, gecastreerde beertjes en wat dametjes.
Veel cavia’s die in de opvang wonen zijn dus in principe niet of moeilijk plaatsbaar, en dat zijn er nogal wat!
Wij krijgen heel veel vragen of baasjes dieren af mogen staan voor een permanent plekje in het rusthuis. En hoewel we dat heel graag zouden doen, is dat niet voor alle dieren mogelijk. Daardoor zou er al snel geen plaats meer zijn om andere dieren op te nemen die het ook nodig hebben. We beoordelen bij afstand van de cavia’s zelf of ze in de opvang blijven wonen of dat ze beschikbaar komen voor adoptie. Dit hangt af van een combinatie van leeftijd, gezondheid, karakter en gedrag. Zo kan een wat oudere cavia die nog blaakt van gezondheid nog verhuizen, terwijl een zeer dominant relatief jong zeugje dat eindelijk goed in een groepje past misschien wel bij ons blijft wonen.
Dit is een aantal van onze vaste koppies:
Fred en Otto
Meer over deze schatjes zie je HIER
Chizka, Prada en Woopie
Chizka is met een stel andere cavia’s gebracht en had een vaste vriendin. Helaas bleek bij gezondheidscontrole dat hij een flinke bult op zijn borstkas heeft. We willen hem daarom niet laten verhuizen. Omdat zijn meisje nog wel een goede kans op plaatsing heeft, hebben we haar opnieuw gekoppeld aan een maatje.
Prada en Woopie zijn inmiddels al flink op leeftijd en al jaren twee vaste koppies in de opvang. Niet omdat er qua gezondheid iets mis met ze was, maar omdat ze gewoon echt een KT-karakter hebben naar andere cavia’s. Ze hebben samen met een hele goede castraat jarenlang in onze beruchte “truttenbak” gewoond, waar ze met gelijkgestemde dames op flink wat ruimte best wel oké samengingen. Zolang meneer de castraat zijn werk deed en zijn meiden onder de duim/poot hield. Alle pogingen om ze te koppelen aan een leuke gecastreerde vent strandden steeds en zo bleven ze maar in de opvang zitten.
Onderling teamt dit duo wel graag up en zo zijn dit samen dus weer wel twee hele leuke tuthola’s. Inmiddels wel in oma-categorie, maar nog steeds even fel naar anderen. We hebben het daarom maar opgegeven om ze uit te plaatsen, aangezien ze het zo prima naar hun zin hebben. Chizka kan de meiden goed aan en zo vormen ze een prima drietal.
Monster en zijn chicks
Zo’n monster is Monster natuurlijk niet, eigenlijk is hij erg lief en allesbehalve een echte held. Hij neemt zijn taak als castraat wel heel serieus. Monster heeft momenteel vooral wat oudere dames onder zijn hoede, maar weet moeilijkere meiden ook heel goed hun plek te leren. Hij woont inmiddels al heel wat jaartjes bij ons, want hij is ooit gebracht als puber-kereltje. Nadat hij zijn zaakje had ingeleverd bij de dierenarts is hij bij ons blijven plakken als blonde knappe kerel. Inmiddels is hij een beetje verkleurd, maar vanbinnen is hij nog even mooi hoor!
Bietje, Kietje en Frietje
Wat krijg je als je een vijfjarige meeneemt om gedumpte cavia’s op te halen en ook nog eens namen laat verzinnen? Dit dus. Ten eerste zeer originele namen, ten tweede….. “mama dat is zielig dat mensen dieren in het bos loslaten dus deze cavia’s mogen niet meer weg”. Ofwel, toen we deze drie toen nog puberbroertjes gingen ophalen bij het vogelasiel bleven ze bij ons thuis wonen, want we hadden blijkbaar nog niet genoeg cavia’s. Hoe dat uit zou pakken…. ja dat zagen we wel. Drie puberbeertjes is immers niet de meest verstandige combinatie. We hadden nog een driedubbele kooi over, en gelukkig is dit drietal de puberfase dus wel heel goed doorgekomen onderling. Inmiddels zijn we twee jaar verder en de boys cruisen nog graag over de drie verdiepingen hun verblijf door zonder mot met elkaar te hebben. Ze mogen elkaar eigenlijk altijd wel. Ze komen dus niets tekort zo! Hoewel mama ze nooit uit elkaar kan houden weet dochterlief precies wie wie is 🙂
De crew van de Aai- en Knuffelploeg!
Meer info over onze schatjes volgt snel.
Meer over hun mooie “werk” lees je hier!
